Festival Nederlandse Dans, 24 oktober 1998 Zwolle

In 1995 werd in Elburg een festival Nederlandse dans georganiseerd. Dit werd een groot succes, de dansers puilden er de zalen uit. Op aansturen van het LCA werd nu, 3 jaar verder alweer een festival op poten gezet, en samenwerking van LCA, NCV, Federatie van Folkloristische groepen en Platform Nederlandse Folklore.
Omdat de vorige keer er duidelijk te weinig ruimte was, had men nu de schouwburg Odeon afgehuurd. Een complex met voldoende ruimte, er konden 5 activiteiten paralel plaatsvinden, zonder elkaar te hinderen. Nu was een probleem het stallen van de auto’s. De parkeerplaats waar je de auto’s, mits je ‘s avonds na 7-uur hem ophaalde, gratis kon parkeren, bleek te vlot vol te zijn.
 ‘s Middags workshops. 3 dansworkshops steeds parallel en een muziek en zang workshop.     En in de echte theaterzaal kon men presentaties geven. In de workshops waren niet alleen de bij ons bekende Elly Olderaan met haar Theo en Elsche Korf met Frans Tromp, maar ook Marion Nieuwenhuizen en de Vlaamse Jeanne Vandenbussche. Erg fijn was dat er hier voldoende ruimte was. Men kon nu lekker dansen.
Hiernaast waren er muziekworkshops van Frans Tromp en Gerwil Kusters en een zangworkshop van Rineke Marwitz.
En of dit niet genoeg was: er was in de theaterzaal nog een kostuumpresentatie van de Hakkenspits uit Venray en Aald Hielpen uit Hindelopen. Hierna werd er met de kinderen van verschillende dansgroepen olv Badeloch ter Beek een theaterprogramma gemaakt, dat  aan het eind van de dag ten toneel werd opgevoerd. Erg leuk om dit te zien, zowel hoe men de kinderen op gang weet te krijgen, als wat het uiteindelijk wordt.
Het programma was zo lekker vol, dat er af een toe een kleine tussen door verschuiving was, omdat sommigen tegelijkertijd op 2 plaatsen wilden zijn.
En oppasproblemen voor de kinderen die niet naar een workshop wilden, ach in een hoek van de foyer konden die knutselen.
Ik kon bij menige leuke workshop Maroesjka dansleiding zien, dus we kunnen weer enkele nieuwe dansen tegemoet zien.

De workshop van Marion en Jeanne werkten met ingeblikte muziek, maar de hoofdmicrofoon van haar was een uitkomst, ze danst volle kracht mee en had haar handen vrij, terwijl haar stem boven alles uit kon klinken. Het scheelt natuurlijk wel, dat er in elke zaal constant een technicus bij de apparatuur staat.
Elly had een speciale workshop voor ouder en kind, Elsche had een workshop met dansen uit Noord-Holland. Jeanne Vandenbussche was voor mij geheel nieuw, en ze kan met erg leuke dansen een verbreding van het repertoire van onze lage landen brengen.
t’Ja, zo’n festival loopt over van de mogelijkheden, een demonstratie van “nieuwe Nederlandse dansen” van Peggy Olislaegers,  (kostuums Elsa Reicheld en muziek van Pendel) al uitvoerig beschreven en bediscussieerd in “Alledaagse Dingen” en “Traditie” van het Nederlands Centrum Volkscultuur. Mijn mening: leuk om te zien, maar net iets te ver van het volksdansen. Maar wil de dans cultuur blijven leven, dan moet je durven experimenteren.

In ieder geval, de middag vloog om en men behoefde voor een maaltijd de stad niet in, jammer enerzijds omdat er in zo’n binnenstad erge leuke eettentjes zijn, prettig, omdat men nu de storm buiten niet behoefde te trotseren en men met de volksdansers onderling kon eten. En natuurlijk, de muziek bij het eten van het Iduna orkest was prachtig.

‘s Avonds eerst een optreden van 6 groepen, zowel uit de Federatie van Folkloristische Groepen, als uit allerhande andere richtingen. Helaas liep dit onderdeel behoorlijk uit, want kenmerk bij volksdansliefhebbers is, dat ze zelf ook weer wat willen doen. Enkele groepen hadden erge leuke verrassingen, met name Iduna en Radost. Mijn eigen gevoel: de groepen met levende muziek bleven beter boeien, dan de groepen met ingeblikte muziek. Ook al is de choreografie simpel, met levende muziek boeit het meer en omgekeerd: hoe knap de choreografie ook is, als het samenspel met een orkest ontbreekt, dan is de uitvoering veel minder boeiend. Uitgezonderd het leuke stukje van Radost, maar dat was geen volksdans maar een erg leuk podiumgrapje

Een klein uur is er tot slot nog onder leiding van het orkest van Frans Tromp gedanst.

Samenvattend: het was een erg leuk festival, met veel bezoekers. De accommodatie was prima, men kon echt lekker zelf dansen maar ook kijken naar anderen. De theatervoorstelling was wat te lang.
Erg goed om te horen dat Guus van Kan kans heeft gezien  om met de bijna ter ziele zijnde groep Iduna, in korte tijd, met kinderen, tieners en volwassenen, een “flitsende groep” te maken, met een prachtig orkest. Een groep die laat zien dat volksdansen ook een populairder wordende activiteit kan zijn, vooral met Nederlandse eigen folklore. Een hart onder de riem van menig bestuurslid en dansdocent.
Ja en als je dat alles ziet, het lijkt een beetje of de golf van heel exotisch dansen gaat plaats maken voor meer waardering voor onze eigen cultuur.

Max van Hofweegen