Dans- en demonstratiedag St-Michielsgestel

Zaterdag 25 november 2006 was het dan weer zover, de jaarlijkse ontmoetingsdag van de verschillende Nederlandse dansculturen, zoals het platform die al vele jaren organiseert. Dit keer was het zuiden weer eens aan de beurt. Om zo dicht mogelijk bij de doelstelling van het Platform te blijven nodigt men normaal gesproken altijd een federatiegroep uit, een dansgroep die alleen Nederlands danst en een internationale groep die Nederlands erbij doet. Omdat de federatiegroepen in het zuiden extreem dun gezaaid zijn is het nu helaas niet gelukt die erbij te krijgen, maar dat maakte de dag niet minder aantrekkelijk.
De middag werd door Marion Seeman geopend met een uiteenzetting van de doelstellingen van het Platform waarbij zij aangaf dat de barriŤre tussen de federatiegroepen en de verdere volksdanswereld, ook wel het oorijzeren gordijn genoemd (Elsche Korf), inmiddels wel geslecht is. Pluim op de hoed van het Platformbestuur!
Mie Katoen uit Tilburg, met orkest Bravade, opende de middag. Zij zijn rond 1980 begonnen met demonstraties Nederlands, hebben daar later internationaal aan toegevoegd, maar zijn bij het ouder worden van de groep weer teruggevallen op het oorspronkelijke Nederlandse repertoire. Een leuke opkomst met koe, de vacht was echt, en een choreografie met als attributen touw, wasgoed, teil etc. Kostuums waren Tilburgse volkskleding van rond 1900.
OrientOriŽnt uit Culemborg, met orkest Vranje, is een internationale dansgroep met een Nederlands programma erbij, maar wat voor programma! Heel verrassend werd geopend met een tableau vivant naar een schilderij van Pieter Breughel, met prima verzorgde kostuums uit dezelfde tijd en werd vervolgd met een choreografie op basis van dansen van Elly Olderaan. Een leuke combinatie want Elly heeft veel danskennis bij Breughel weggehaald. Mede door de zang in het orkest een heel levendig en goed uitgevoerd optreden.
Brabants Bont uit Den Dungen vervolgde. Zij zijn in 1977 ontstaan uit een schildersgroep die tentoonstellingen wat wilde opvrolijken met dansoptredens, hoe merkwaardig kan het ooit lopen. Bij het eigen orkest trok een haast karikaturaal klein drumstelletje de aandacht. De kostuums kwamen uit de Meijerij en men probeert de poffers steeds weer verder te verbeteren met authentieke delen. Naast de getoonde kostuums danst men ook nog in een Brabants werkkostuum.De woordvoerder vertelde dat men meer in het buitenland optrad dan in eigen land omdat er te weinig belangstelling voor hen was, naar mijn mening onterecht. Zij traden op met een dansserie voor hen gemaakt door Elly Olderaan. Leuk hierin was te zien hoe een, naar mijn mening, saaie dans als “kapelleke op den keer” leuk werd om naar te kijken omdat er een processie van werd gemaakt waarbij ook de kinderen van stal werden gehaald.
De Holland Express sloot het programma voor de pauze af. Zij zijn een jeugdgroep van jongeren tussen de 15 en 25 jaar, ook het orkest, die o.l.v. Guus van Kan een programma opgezet hebben van moderne dans geÔnspireerd op folklore. De basis zijn bewegingen die de dansers zelf bedacht hebben, door Guus gechoreografeerd en door Gerwil Kusters op muziek gezet. De kleding was simpel en door gebruik van een enkel authentiek element gelinkt aan de folklore. Met een drietal duetten werd al een fraai voorbeeld gegeven van wat zij kunnen.
Vanaf de pauze was ook Nevofoon weer in een zijzaal aanwezig met hun assortiment dansboeken, -CD’s en –schoenen.
Mie Katoen vervolgde het programma met twee dansseries. De dansers hebben hier duidelijk veel ervaring mee, zij dansen deze series routineus en met een heel plezierige uitstraling. Zij dansten nu in een mix van kostuums uit heel Nederland. Hoewel zo te zien alle componenten authentiek waren was het jammer dat er zo slordig mee om werd gesprongen. Misschien gedaan om de omkleedtijd te beperken, maar ook dan kan dat beter. Klederdrachten verdienen meer respect.
OriŽnt vervolgde met hun oudste Nederlandse serie, de dames in Marker en Volendamse dracht en de mannen van onder in het een, van boven in het ander, zodat ze met beide “soorten” dames konden dansen. Een leuke toneelvondst. Een dansserie met bekende Nederlandse dansen, vol aandacht gebracht.
Brabants Bont ging verder met een kermisserie. Er werd ook door de dansers veel bij gezongen en, begrijpelijk bij zo’n onderwerp, heel dynamisch gedanst. Een echte promotie van het Nederlands.
Holland Express eindigde het programma met “de hangplek” een serie in drie delen, gebaseerd op drie verschillende hangplekken, zoals de jeugd die al eeuwen lang had en nog steeds heeft. Door Guus van Kan samengesteld uit dingen die de jeugd beweegt, er waren zelfs bewegingen in te zien die gebaseerd waren op judoworpen en ook nog een stukje geweldige acrobatiek. Fantastisch te zien  wat je met een jong lichaam en een stuk enthousiasme kunt en een enorme reclame voor dans in het algemeen. Leuk trouwens dat de meeste van deze jongeren ook het avondprogramma meededen en daarbij dus ook de traditionele volksdansen deden.
Marion Seeman sloot de middag af met een dankwoord aan allen en aan het NCV voor de wederom verstrekte subsidie, zonder dat kan zoiets niet georganiseerd worden. Niet alleen de deelnemende groepen maar ook het zeer talrijke publiek heeft kunnen genieten en ik beschouw dit als pure promotie van onze folklore. Brabants Bont was “met d’n krummen erm” gekomen en had voor de groepen en het platformbestuur nog een klein presentje.
Na een ruime pauze met een stamppot maaltijd voor velen kon het bal starten. Ook nu weer onder leiding van Guus van Kan en met als orkest alle nog aanwezige muzikanten van de middag onder regie van Gerwil Kusters. Naast veel algemeen bekende Nederlandse dansen hebben alle dansleiders van de middaggroepen het publiek enkele dansen aangeleerd. Daar waar het stokte kon ook Elsche Korf hier en daar nog wat uitleg geven. Een heel geanimeerd bal waar door heel veel mensen veel gedanst werd.
Een heel geslaagde dag waar rondom haast alleen enthousiaste geluiden over te horen waren. Jammer dat er dit keer geen echte federatiegroep bij was, dan zou er nog iets meer aandacht voor de kleding geweest zijn. De oorspronkelijke opzet van deze ontmoetingsdagen was een kruisbestuiving waarbij de verschillende groepen elkaar tot meer aandacht voor of de kleding, of het dansplezier zou kunnen brengen. Of dit werkt is voor mij nog steeds de vraag, maar door onderling beter kennis te maken worden er al deuren geopend en dat is ook al heel veel waard. Jammer dat het bestuur van het Platform nog maar uit twee leden bestaat. Het werk dat zij doen zou best over meerdere schouders verdeeld kunnen worden, het is het waard.
Hans van Buuren